ว่ากันว่า อดีตนั้นเป็นเหตุแห่งการนำพาเรื่องราวมาสู่ปัจจุบันและส่งผลต่ออนาคต ดังนั้นคนบางจึงอยากจะแก้ไขอดีตเพื่อที่ว่าปัจจุบันสิ่งที่เป็นอยู่จะได้ดีขึ้น แต่หากถ้าชีวิตของคุณดีอยู่แล้ว คุณจะอยากกลับไปเปลี่ยนอดีตตนเองหรือไม่? ไม่! นั่นเป็นคำตอบจากปากของคุณหนู ‘วรรณสิริ หาญวานิช’ หญิงสาวผู้ซึ่งต้องการให้ทุกอย่างในอดีตเป็นเหมือนเดิม แม้ว่าเธอจะต้องแต่งงานกันคนที่เธอไม่ได้รัก หากสำหรับ ‘ขวัญชีวี’ แล้ว เธอ พร้อมจะแก้ไขอดีตถ้าหากสิ่งนั้นมันจะทำให้เธอได้เจอกับเขาอีกครั้ง... ขวัญชีวีถามตัวเองเสมอว่า เธอกลับมายังอดีต ณ ร้อยกว่าปีก่อนทำไม? เพื่ออะไร? หากเมื่อถึงเวลาที่ตัวเองต้องพบกับคำตอบของของคำถามของตัวเองแล้ว หญิงสาวกลับไม่สามารถสั่งให้ตัวเองทำสิ่งนั้นได้ ...เพียงเพราะเธอไม่อาจลืมเลือนดวงตาคมเข้มที่ส่งประกายระยับหวานที่มองมายังเธอเพียงผู้เดียว ทุกห้วงช่วงเวลาแห่งชีวิตที่ดำเนินกันอยู่นั้นว่ากันว่ามักจะมีสายใยบางๆที่เชื่อมผู้คนเอาไว้เสมอ เหมือนกับขวัญชีวี และ จันกะพ้อ ที่เมื่อจิตใดเกิดอันตราย แรงดึงดูดระหว่างกันก็เกิดขึ้นอย่างที่เกิดจะคาดคิดได้เสมอ หญิงสาวสลบไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเมื่อฟื้นขึ้นมาอีกที เธอก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ออฟฟิศอันแสนทันสมัยใน พ.ศ. 2559 อีกแล้ว แต่บริเวณที่เธอลืมตาตื่นขึ้นนั้นเป็นกระท่อมโกโรโกโส มีเพียงหมอนขาดๆใบหนึ่ง แม้แต่ผ้าห่มก็ไม่มี ขวัญชีวีก้มลงสำรวจสภาพตัวเองก็ต้องตกใจ คิดว่าตัวเองถูกโจรลักพาตัวมาหรือเปล่า เมื่อกี้ยังอยู่ในห้องของท่านประธาน แล้วตอนนี้มีเพียงผ้าแถบผืนหนาพันกาย กางเกงเธอก็หายไปแต่กลายเป็นโจงกระเบนแทน ...