"“ไปให้พ้นนะ เคน ไปให้พ้นแล้วอย่ากลับมาอีกฉันไม่ยอมให้คุณทำร้ายลิชซี่หรอก อย่าคิดมาเล่นบทพ่อกับแกเอาตอนนี้เลย” เขาสบถรุนแรงทำให้เธอปิดปากเงียบ “แล้วผมจะอยากเล่นบทพ่อทำบ้าอะไร” เขาคลายแขนออก สองมือกำแน่นอยู่ข้างลำตัว ดวงตาสีฟ้าวาวโรจน์เช่นเดียวกับน้ำเสียงที่เธอได้ยิน “ลูกคนก็มีพ่ออยู่แล้วนี่” “อ๋อ มีสิ พ่อที่ไม่อยากมาดูดำดูดี ตั้งแต่แกยังไม่เกิดด้วยซ้ำ” เคนนิ่วหน้าแปลกใจ “เขาก็แต่งงานกับคุณไม่ใช่เหรอ ก็แสดงว่าเขาต้องดูดำดูดีแกอยู่แล้ว” ลมหายใจของเจสสิก้าสะดุด อกแทบระเบิด เธอผงะออกมาราวกับเขาตบหน้าเธอด้วยมือที่มองไม่เห็น “นั่นน่ะเหรอที่คุณบอกตัวเอง” เธอส่ายศีรษะไม่เข้าใจ อึ้งไปเพราะคำพูดของเขากับความจริงที่ยังมีพลังสร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสนั้น “ว่าแกเป็นลูกของคนอื่นงั้นเหรอ คุณมันไม่ใช่คนแล้ว” เป็นครั้งแรกที่คำพูดของหญิงสาวทำให้เขาสับสน “คุณพูดเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย”"