เพล้งง~~ เสียงเเก้วกระทบพื้นดังกังวานลั่นบ้านหลังใหญ่ ทั้งหมดเกิดมาจากฝีมือของ ‘อัลบลา’ เจ้าของธุรกิจยักษ์ใหญ่และเจ้าของบ้านหลังนี้ ความเจ็บปวดที่เขานั้นต้องเจอมานานสิ่งเดียวที่จะเยียวยาจิตใจเขาได้ก็คงมีแต่น้ำเหล้าชั้นดีในขวดนี้ “เพราะมึงคนเดียวไอ้ตัวซวย...มึงเกิดมาทำให้ชีวิตของกูพัง มึง!!” ภายในห้องมีแค่เขากับลูกชายที่นั่งตัวสั่นเทาด้วยความกลัวเพราะรู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง “ฮึก... พ่อครับพ่อหยุดกินเหล้าได้ไหมผมกลัว” เด็กชายวัยเพียงสิบกว่าปียกมือขึ้นพนมขอร้องอ้อนวอนผู้เป็นพ่อด้วยมืออันสั่นเทา แม้ใจเขาจะกลัวแต่ก็ยังดีที่ได้พูดเตือนสติหวังให้ผู้เป็นพ่อตระหนักคิด “หึ! เลิกงั้นเหรอเลิกเหล้างั้นเหรอ ฮ่าฮ่า มึงลุกขึ้นมานี่ไอ้ตัวซวย!!!” เสียงตะคอกดังขึ้นก่อนที่มือหนาจะทำการฉุดรั้งร่างของเด็กชายที่สูบผอมอย่างเต็มแรงให้ลุกขึ้น แรงฉุดกระชากที่แรงมากทำให้ตัวของเด็กหนุ่มกระทบเข้าอย่างจังกับขวดเหล้าที่คนเป็นพ่อถืออยู่ “โอ๊ยพ่อผมเจ็บ” มืออันสั่นเทากุมเข้าตรงท้องน้อยที่กระแทกเข้ากับขวดเหล้าด้วยความเจ็บปวด “มึงเจ็บเหรอ...เจ็บมากเลยเหรอกับอีแค่เรื่องแค่นี้มึงดูสิ่งที่แม่มึงทำกับกู อึก! ทิ้งกูที่คอยเลี้ยงดูมันกลับไปหาคนอื่นมึงคิดว่าใครมันเจ็บกว่ากันฮะ!!!”