"บานประตูปิดกลับค่อนข้างแรง บอกให้รู้ว่าคุณแม่โมโหโกรธาภาพนั้นอย่างยิ่ง ที่ท่านเห็น แน่นอนว่าต้องมาจากภาพในทีวี หรือไม่ก็หนังสือพิมพ์ ถ้าเป็นเช่นนั้น ภาพนี้น่าจะเป็นภาพ ท๊อป ออฟ เดอะ ทาวน์ ในวันนี้แน่ โอย ตายแล้ว ฉันจะวางหน้าอีท่าไหนวะเนี่ย ไม่ได้กลัวพ่อแม่พี่เฑียรจะเห็นหรอก เราก็ไม่ได้แคร์อาเสี่ยร้านเพชรหยั่งพี่เฑียรสักหน่อย แต่.. ไอ้ตำรวจนั่น มันฉวยโอกาสแน่นอน! ถ้าจะช่วยไม่ให้โดนระเบิด ก็แค่ผลักเราล้มเฉยๆก็พอนี่ ไม่เห็นจะต้องฉวยโอกาสลงมานอนทับเราซะขนาดนั้นเลย ไอ้ บ้าเอ๊ย ขนาดพี่เฑียรที่พ่อแม่จะให้หมั้นกัน ยังเคยแค่จับมือเรานิดๆหน่อยๆเอง มันฉวยโอกาส.. ตกลง มันชื่อไร...ไอ้ตำรวจบ้านั่นน่ะ ! กลับเข้าไปดูรายละเอียดภาพข่าวอีกครั้ง อ๋อ มันเป็นตั้ง พันตำรวจโทเชียวเรอะ สงสัยโกรธที่เราเรียกผู้หมวดแหงเลย อุ้ย ข่าวค่ายไหนเขียนวะเนี่ย สดุดีไอ้รองผู้กำกับมือปราบนี่ซะเลิศเลอ หนอย ผู้ชายฉวยโอกาส กลับยกย่องว่าสละชีวิตช่วยนักข่าวสาวไฮโซฯ อ้าว มาเรียกเราไฮโซฯ จะบ้าแล้ว แค่นามสกุลเก่าหน่อยเอง สละชีวิต แสดงว่า ตายแล้วงั้นเรอะ ? เชอะ ก็แค่ไปนอนเจ็บที่โรงพยาบาล กลายเป็นฮีโร่ มีคนเข้าไปโพสชมเชยยาวเหยียด มีคนเอากระเช้าไปเยี่ยม ผู้หลักผู้ใหญ่ก็ไปเยี่ยม สงสัย งานนี้ ได้เลื่อนขั้นอีกมั้ง ได้ดิบได้ดีบนความอับอายของผู้หญิง คอยดู ฉันจะหาโอกาสเขียนข่าว จะแฉให้บั้งหลุดเลย"