เพราะเหตุใด เธอถึงได้ชังน้ำหน้าเขานัก เมฆาอยากรู้ พอสบโอกาสได้เจอกันอีกหลังจากห่างหายกันไปหลายปี นักล่าอย่าเขาจึงตามตอแยไม่เลิก ดูสิว่าเธอจะทำอย่างไรไอ้อีก ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- พายุด้านนอกสงบลงเมื่อตอนฟ้าสางได้ไม่นาน มันคงเป็นเวลาเดียวกับพายุอารมณ์ของเมฆาด้วย ท้องฟ้าหลังพายุสงบคงไม่สดใสเท่านี้ หากคนที่นอนอยู่ข้างกายเขาไม่ใช่เธอ มือหนาลูบไล้ไปทั่วไหล่ของหญิงสาว บางทีก็เผลอไต่ไปกอบกุมทรวงอก เจ้าของร่างงามนอนบ่นงึมงำลืมตาไม่ขึ้นแม้แต่นิดเดียว เพราะเหนื่อยและเพลียกับบทรักที่หลอกล่อเธอ เมฆาใช้ความหวานสลับกับความเร่าร้อนปลุกเร้าจนคนไร้ประสบการณ์ทางเพศตามไม่ทัน ตอนนี้เขาก็ยังยอมไม่หยุดมือที่ลูบไล้ไม่ห่าง “ทูนหัวเช้าแล้วนะ” หญิงสาวหลับตาปี๋ก่อนจะค่อยๆคลายคิ้วลง หนักเกินกว่าจะลืมตามองคนพูดได้ นึกในใจ เธออยากยกมือขึ้นข่วนหน้าเขานัก เช้าแล้วอย่างหรือ จะให้เธอตื่นได้อย่างไร ในเมื่อเธอยังไม่ได้นอนเลยแม้แต่นาทีเดียว เมฆาซุกไซร้หน้าลงที่ซอกคออีกครั้งแต่ครั้งนี้ หญิงสาวหมดแรงจนหลับไปจริงๆจะกี่เมฆาก็ปลุกเธอให้ตื่นมารับอารมณ์เขาไม่ไหวอีกต่อไป