“อย่ากวนได้มั้ยพี่กำลังทำงาน” เสียงเข้มทำให้เซรินะห์หน้างออย่างขัดใจ “ก็น้องคิดถึงพี่ชายนี่คะ” “แต่พี่กำลังทำงาน” เสียงห้วนตวัดไม่พอใจ “นี่แสดงว่าพี่ชายไม่คิดถึงน้อง ไม่รักน้องแล้วใช่มั้ยคะ” เซรินะห์ปล่อยมือออกจากพี่ชาย น้ำเสียงสั่นเครือทำให้ชายหนุ่มหยุดนิ่งก่อนจะหันมาหาหญิงสาว ทว่าเมื่อเขาหันมา “แบร่...พี่ชายโดนหลอกอีกแล้ว” ใบหน้าทะเล้นแลบลิ้นปลิ้นตาทำให้ชีคหนุ่มอมยิ้มจนหลุดหัวเราะออกมาในที่สุด ก็ดูทำเข้าเถอะเหลือกตาขึ้นลงไปมา แถมยังทำแก้มป่องๆ ปากจู๋แบบนั้นไม่หัวเราะยังไงไหว “ดื้อจริงๆ เลยนะเราเนี่ย” ชีคหนุ่มยกมือหนาขึ้นขยี้ผมนุ่มสลวยของหญิงสาวไปมา “เย้! พี่ชายหายโกรธน้องแล้ว” เธอโผเข้ากอดเขาอย่างรวดเร็วจนชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว เมื่อได้สติเซรินะห์ก็นั่งอยู่บนตักเขาเสียแล้ว ร่างบางทว่า...อวบอิ่ม หน้าอกหน้าใจที่ดูเหมือนจะกำลังเบียดแผงอกของเขาทำให้ชายหนุ่มเริ่มหายใจหายคอไม่สะดวก อีกทั้งกลิ่นหอมจากกายสาวที่เขาไม่เคยสังเกตนั่นอีกเล่า ยิ่งยั่วยุราวกับต้องการให้เขาหมดความอดทน ‘เซรินะห์ใช้ยาสระผมอะไรนะทำไมมันถึงได้หอมอย่างนี้นะ’ ชีคหนุ่มพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ เพื่อเรียกสติ ดูเหมือนจะมีแต่เขาที่คิดเตลิดไปไกลต่างจากเซรินะห์ที่ยังคงกอดพี่ชายไว้แน่น หญิงสาวแนบใบหน้าลงบนแผงอก ก่อนจะหัวเราะคิกคัก “เสียงหัวใจของพี่ชายเต้นแรงจังเลยค่ะ” เสียงหวานอู้อี้อยู่บนแผงอกของเขา ชีคหนุ่มสูดหายใจเข้าเต็มปอดอีกครั้ง พยายามระงับสติอารมณ์ไม่ให้กระเจิดกระเจิงไปไกลจนกู่ไม่กลับ เซรินะห์เงยหน้ามองพี่ชาย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย เมื่อพี่ชายมิได้โต้ตอบแต่กลับนิ่งเงียบผิดแผกไปจากทุกครั้ง “น้องกอดแน่นไปเหรอคะ” เซรินะห์คลายอ้อมกอดออก แต่มิได้ลุกออกจากตัก จ้องมองใบหน้าแดงก่ำของพี่ชายด้วยความสงสัย “ขอโทษค่ะ สงสัยน้องจะกอดแน่นเกินไปจริงๆ ดูสิพี่ชายหน้าแดงเพราะหายใจไม่ออก” หญิงสาวเข้าใจตามนั้นจริงๆ ยิ่งเห็นพี่ชายพยักหน้ารับด้วยท่าทางแปลกๆ กระอักกระอ่วนพิกล “หรือว่าพี่ชายไม่สบาย” เซรินะห์เอาหน้าผากของตนเองชนกับหน้าผากของเขาเหมือนตอนเป็นเด็กๆ ซึ่งพี่ชายมักใช้วิธีนี้วัดไข้ให้เธออยู่เสมอ ปลายจมูกเรียวเล็กชิดกับปลายจมูกของชายหนุ่ม ชีคหนุ่มเหลือบตาลงต่ำริมฝีปากสีแดงชาดใกล้กับริมฝีปากเขาไม่ถึงคืบทำให้ชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายก่อนจะละสายตาออกด้วยความเสียดาย ‘ท่องไว้ราเซม เซรินะห์เป็นน้องสาว เป็นน้องสาว’ ชีคหนุ่มพยายามสั่งใจตนเองทว่าหัวใจกลับยังเต้นแรงอยู่ดีให้ตายเถอะ...ชีคหนุ่มขบกรามแน่น “ไม่มีไข้นี่คะ” หญิงสาวยกมือคล้องคอชายหนุ่มไว้ “พี่ปวดหัวนิดหน่อยน่ะ” ชีคหนุ่มจำต้องโกหกทว่ามันก็ไม่ทั้งหมดเพราะตอนนี้เขาก็กำลังปวด...แต่มิใช่ปวดศีรษะดังที่บอกเธอ เขากำลังปวดหัวใจต่างหาก ทำไมนะหัวใจของเขาถึงคิดอะไรกับเซรินะห์เกินเลยกว่าพี่ชายน้องสาว เขาไม่ต้องการให้มันเกิดเรื่องแบบนี้เลย ชายหนุ่มพยายามหักห้ามความรู้สึกของตัวเอง