“ถึงกับเข่าอ่อนเลยหรือเมียรัก” แพททริกระซิบพร้อมกับโอบเอวเอาไว้ไม่ให้ล้มลงจนต้องอายไปมากกว่านี้ “บอกสิชอบไหม เวลาอยู่กับผู้หญิงด้วยกัน มีความสุขแบบนี้ไหม” “คุณบ้าไปแล้ว ฉันไม่ได้เป็นทอมสักหน่อย” เข็มหอมพูดเสียงพร่า เพราะมือของแพททริกเริ่มจะอยู่ไม่สุขอีกแล้ว “แล้วสองคนนั้นพูดมาได้ยังไง” เสียงเย็นของแพททริกเอ่ยเหมือนไม่เชื่อ “ก็ตอนนั้นฉันรำคาญผู้ชายที่มาจีบ เลยให้พี่เป้ช่วย พี่เป้ก็เลยบอกใคร ๆ ว่าฉันเป็นทอม และคิดจะแปลงเพศด้วย หยุด” คำพูดหลังสุดเข็มหอมสั่งหยุดพร้อมกับจับมือที่กำลังจะล้วงล้ำตัวเองอีกรอบ “จริงหรือ” แพททริกยังไม่อยากจะเชื่ออีก แต่ในใจรู้สึกยินดีไม่น้อย ฮึ ไม่มีใครเคยแตะร่างกายนี้มาก่อนนอกจากเขา เขาเท่านั้นที่เป็นเจ้าของ “จริง” เข็มหอมสติเริ่มเลื่อยลอย เมื่อแพททริกไม่ยอมทำตามคำขอ “พอได้แล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว” “ให้พอจริงหรือ” แพททริกกระซิบเสียงแหบพร่า หรี่ตามองคนในอ้อมแขน เข็มหอมกัดริมฝีปากล่างไว้แน่น สุดท้ายก็ยอมแพ้แก่แพททริกอีกจนได้ “ไม่ อย่าหยุดนะ” “ฮะ ฮะ ฮะ”