เพราะความรักไม่อาจซื้อได้ด้วยใจ หัวใจจึงต้องซื้อด้วยหัวใจ เพียงเท่านั้น หัวใจที่แหว่งเว้าไม่สมบูรณ์ของเธอ จะซื้อใจเขาได้หรือเปล่า หรือมันจะเป็นเพียงใจที่ไร้ค่า ที่ถูกปล่อยให้แหลกสายลง “คุณลองเปลี่ยนใจดูไหม เรื่องหย่านะ” มือที่กำลังเปิดเอกสารอยู่ชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นมองหล่อน สายตานั้นจับจ้องอย่างพินิจ อัมธิกามองไปทางอื่น “ถ้าคุณเปลี่ยนใจ ฉันจะให้คุณเข้าบริหารดูแลกิจการในส่วนของฉันทั้งหมด ส่วนอีกครึ่งหนึ่งฉันก็จะโอนให้คุณตามสัญญา ” “จะไม่พูดเรื่องความรักเลยหรออัมธิกา” คราวนี้อัมธิกาเองเป็นฝ่ายอึ้ง ความรักอันน่าสมเพชของหล่อนที่ไร้ค่าสำหรับเขา “คนเราไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันเพราะความรักก็ได้” “เหมือนพ่อกับแม่เลี้ยงของคุณน่ะหรอ ? ” หญิงสาวเม้มปาก พยายามลดความอัดอั้นที่จุกขึ้นมาในอก “เพราะอะไรถึงไม่อยากหย่าล่ะ คุณเห็นประโยชน์อะไรจากผมอีก ลูกก็ได้ไปแล้ว สมบัติคุณก็ได้ครบแล้ว ผมเองก็น่าจะมีอิสระ” “ฉันแค่อยากมีครอบครัว ” หล่อนตอบเศร้า ๆ “ที่ผ่านมาคุณก็ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวได้ดี” เขาวางเอกสารนั้นลงบนโต๊ะ เดินเข้ามาหา อัมธิกาหันกลับมาเงยหน้ามองดวงตาสีดำคู่นั้น หล่อนรู้สึกว่าตนเองกำลังลอย “รักผมหรืออัมธิกา”