เพลานี้... ฤดูน้ำหลาก สองฝั่งที่เคยข้ามสะพานไปมาหาสู่กัน ต้องเปลี่ยนเป็นเรือแจว แต่สายน้ำเชี่ยวกราก หนำซ้ำยังเลื่องลือให้ได้ยินถึงไอ้เข้ตัวเท่างัวควาย ท้องทุ่งบ้านเหนือบ้านใต้เจิ่งนอง ต้นข้าวจมอยู่ใต้น้ำ ราวกับว่าเป็นเครื่องตอกย้ำว่า ความหวังสุดท้ายของอ้ายแผนคนรักของอีเรียมมันไม่มีทางจะเป็นจริง อีเรียมกำลังจะวิวาห์กับลูกชายของผู้ใหญ่บ้านใต้ นั่นต่างหากเล่า เรื่องราวของอีเรียม ลูกสาวผู้ใหญ่บ้านเหนือ ที่แอบคบหาอยู่กับอ้ายแผน หนุ่มชาวนารูปงามคนยากแห่งบ้านใต้ จำเป็นต้องแต่งงานออกเรือนตามที่พ่อแม่ต้องการ ใจของสาวเจ้าจะขาดรอน หัวใจของอ้ายแผนมันก็สุดแสนจะรวดร้าว ถึงกระนั้นทำได้เพียงแค่กล่าวคำอวยพรให้กับอีสาวมัน แล้วปลอบโยนตัวเองด้วยความเมามาย... สาวเจ้ากลายเป็นสะใภ้ของบ้านผู้ใหญ่บ้านใต้ หมู่บ้านเดียวกับอ้ายแผน ยิ่งตอกย้ำว่า ยิ่งใกล้ยิ่งเหมือนอยู่ไกล อีเรียมยังมีใจให้กับอ้ายแผน หากแต่ด้วยนิสัยลูกผู้ชายของอ้ายแผนนั้น ไม่ยอมหักหาญน้ำใจของผู้ชายด้วยกันได้ลงคอ มันยอมเจ็บปวดแต่เพียงผู้เดียว หารู้ไม่ว่าเรียมเองก็เจ็บปวดไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เมื่อแท้จริงแล้ว มันกำลังเผชิญหน้ากับผลพวงของความคับแค้นที่มีมาตั้งแต่รุ่นพ่อระหว่างผู้ใหญ่บ้านใต้กับผู้ใหญ่บ้านเหนือ อีเรียมควรจะเป็นเมียของอ้ายเหลี่ยม ผู้เป็นผัว แต่ในความเป็นจริง คืนแรกที่ส่งตัวเข้าหอ คนที่เข้าหาอีเรียมไม่ใช่อ้ายเหลี่ยม แต่เป็นผู้ใหญ่เลิศ พ่อผัวของอีเรียมต่างหาก!