"แม้จะบอกตัวเองว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ที่สุดแล้ว ‘ธีมา’ ก็ต้องยอมรับแบบอับจนข้อโต้แย้งใดๆ ว่าเขามองเห็นเธอ! ใช่... เขามองเห็น ได้ยินเสียง และสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของร่างโปร่งแสงตรงหน้า ร่างที่เป็นเพียงดวงจิตที่หลุดออกจากเนื้อกายหยาบของหญิงสาวที่นอนแน่นิ่งเป็นตายเท่ากันอยู่ในห้องไอซียูของโรงพยาบาล หญิงสาวที่เขารู้สึกสะดุดตาทั้งๆ ที่พบเพียงครั้งแรกและรู้ว่าเธอมีเจ้าของอยู่ก่อนแล้ว แต่เปล่า... เขาไม่ได้เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องเป็นแบบนั้น หากเรื่องราวในอดีตชาติต่างหากที่หนุนนำให้เขาได้พบเจอเธอในชาตินี้ พบเพื่อที่จะดูแล พบเพื่อที่จะคอยช่วยเหลือ พบเพื่อที่จะคอยปลอบประโลมในยามที่ดวงจิตน้อยๆ เศร้าตรม... และพบเพื่อที่จะทำให้หัวใจของเขารับรู้ว่ารักแท้คืออะไร"